Tool Nose Radius Compensation

Estimate X/Z compensation and theoretical finish from tool nose radius.

Tüm araçlar sonsuza kadar ücretsiz

Tip: Use tool nose radius and approach angle.

Results

0.8697
X compensation (mm)
0.797
Z compensation (mm)
0.879
Theoretical Ra (um)
3.516
Cusp height (um)
Linked Parameter Diagram
tnrc

Input / Output Bars

Inputs

Tool nose radius0.8
Approach angle95
Feed per rev0.15

Outputs

X compensation0.87
Z compensation0.797
Theoretical Ra0.879
Cusp height3.516

Geometry View

Tolerance / Quality Zone

tnrc
X compensation
0.87
Z compensation
0.797
Theoretical Ra
0.879
Cusp height
3.516
Tool nose radius
0.8
Approach angle
95

Araç fonksiyonları ve uygulanabilir senaryolar

Takım ucu telafisi hesaplayıcısı, takım ucu yayına dayalı olarak X/Z telafisini ve teorik yüzey kalitesini tahmin etmek için kullanılır. Bu takım, seri üretim öncesinde ilerlemeleri, hızları ve yükleri takım tezgahı sınırlarına göre hizalamak için kullanılır. Bu araç daha çok parametre hesaplama ve niceliksel karşılaştırmaya odaklanır ve ilk parça modelleme ve döngü optimizasyonu için uygundur. Sayfa istemi odağı: Takım ucu yay yarıçapını ve takım geliş açısını girin.

Verimlilik parametrelerini kademeli olarak gevşetmeden önce yükün ve titreşimin stabil olduğunu doğrulamak için öncelikle bir tur muhafazakar kesme doğrulaması yapılması önerilir.

Tuş girişi/çıkışı açıklaması

tuş girişi

  • Takım ucu yay yarıçapı (mm): İşlenebilir pencereyi ve hesaplama sınırını belirleyen geometri/sınır kısıtlama parametresi.
  • Geliş açısı (derece): İşlenebilir pencereyi ve hesaplama sınırını belirleyen geometri/sınır kısıtlama parametresi.
  • Devir başına ilerleme (mm/dev): verimliliği, yükü ve stabiliteyi doğrudan etkileyen proses kontrol parametresi.

anahtar çıkışı

  • X telafisi (mm): Karar vermede referans değer olarak, ilk makalenin gerçek ölçüm sonuçlarıyla kapalı bir döngü oluşturulması önerilir.
  • Z telafisi (mm): Karar vermede referans değer olarak, ilk makalenin gerçek ölçüm sonuçlarıyla kapalı bir döngü oluşturulması önerilir.
  • Teorik Ra(um): Karar vermede referans değer olarak, ilk makalenin gerçek ölçüm sonuçlarıyla kapalı bir döngü oluşturulması önerilir.
  • Takım işareti yüksekliği (um): geometri/koordinat onayı için kullanılır; programlamadan önce ikinci bir yeniden hesaplama yapılması önerilir.

Aşırı bağlantı değişikliklerinden kaçınmak için “önce kısıtlamaları kilitleyin, kontrolden sonra ince ayar yapın ve sonuçları doğrulayın” ritminin takip edilmesi önerilir.

Önerilen kullanım sırası

  1. Kısıtlama girişini kilitle: Parametrelerin yanlış sınırda ayarlanmasını önlemek için öncelikle takım ucu yay yarıçapının ve geliş açısının saha koşullarıyla tutarlı olduğunu doğrulayın.
  2. Kontrol Girişini Ayarlayın: Muhafazakar değerlere öncelik vererek Devir Başına İlerleme etrafında ilk turda bir temel oluşturun.
  3. Ana sonuçların yorumlanması: Öncelikle X telafisi, Z telafisi ve teorik Ra’nın yetenek penceresi dahilinde olup olmadığını kontrol edin ve anormal eğilimi kaydedin.
  4. Kapalı döngü doğrulama: Hesaplama sonuçlarını ilk makale kaydına ve program yorumlarına yazın. İlk makale kararlı hale geldikten sonra, tek değişkenli ince ayar gerçekleştirin ve bir seferde yalnızca bir kontrol parametresini değiştirin.

Sonuçların yorumlanması ve yerinde doğrulama

Odaklanma: Hızın, ilerlemenin ve yükün tamamının takım tezgahının sabit aralığı dahilinde olup olmadığını teyit etmeye öncelik verin.

  • İş mili yükü ve titreşim sinyalleri artmaya devam etmemelidir.
  • İlk parçanın boyutu sabitlendikten sonra verimlilik parametreleri artırılabilir.
  • Takım aşınmasındaki değişiklikler, giriş temel çizgisinin eşzamanlı olarak güncellenmesini gerektirir.
  • Sonuçta ani bir değişiklik varsa öncelikle üniteyi, giriş sırasını ve takım tezgahı durumunu kontrol edin.

İlgili araçlar

Uygulama önerileri

Takım ucu ark telafisi hesaplayıcısının sabit sürece dahil edilmesi önerilir: giriş temel çizgisi onayı -> ilk ürün doğrulaması -> tek değişkenli optimizasyon -> parametre katılaştırma -> sürüm takibi ve ekip devri için temel kayıt alanları olarak X telafisi ve Z telafisini kullanın.